Historie van 1990 tot heden
 
Kranten schrijven over The Buffoons N.a.v. allerlei publicaties de laatste tijd in de media, hebben we gemeend om op deze pagina een aantal zaken te moeten toelichten.
Het betreft dan vooral de geschiedenis van The Buffoons van 1990 tot heden.
Over de periode 1966 tot 1978 is al veel geschreven, in het kort is er nog iets van helemaal onderaan deze pagina te zien.

We pakken de draad even op in 1978, de groep werd ontbonden en gedurende 12 jaar zouden er geen Buffoons meer zijn.....
Ely en Gerard van Tongeren gingen verder met de groep Feeling en later met Albatros.
In deze laatste band zaten zij beiden tot medio 1990.
The New Buffoons In 1990 maaken Henk Bruinewoud en Joop Walkot deel uit van het succesvolle duo Topaz, dat al sinds 1981 bestond.

In de zomer van dat jaar kreeg Henk Bruinewoud een idee dat hem niet wilde lostlaten. Met dit idee stapte hij naar Gerard van Tongeren, omdat hij gehoord had dat de broers op dat moment muzikaal niets meer omhanden hadden.

Henk vroeg Gerard of hij iets zag in een samenwerking, Gerard reageerde enthousiast en er werd besloten gevieren verder te gaan onder de naam The New Buffoons: Het werd een schot in de roos! De band werd een doorslaand succes.
The New Buffoons met Unforgettable Songs Het succes resulteerde in 1992 in het uitbrengen van een eerste CD getiteld "Unforgettable Songs".

De CD werd door Geert Bouwknegt opgenomen in de Eastern Sound Studio in Oldenzaal, onder de muzikale leiding van Henk Bernhardt.
De leadvocals werden door Henk Bruinewoud gezongen, de koorstemmen door Gerard, Ely en (eveneens) Henk, terwijl Joop Walkot hier en daar ook zijn bijdrage leverde.

Ook de CD bleek een schot in de roos! Het gaf The New Buffoons een nog grotere bekendheid.
The New Buffoons met Let It Be Me/California Blue The New Buffoons met Die Sch÷nsten Deutschen Weihnachtslieder Van "Unforgettable Songs" werd nog een single getrokken: "Let It Be Me" / "California Blue"

Later brachten The New Buffoons in Duitsland nog een Kerst-CD uit getiteld: "Die Schönsten Deutschen Weihnachtslieder".

In 1994 is er een bezettingswisseling: Joop Walkot verlaat The New Buffoons en zijn plaats wordt ingenomen door Toon Oude Bos.
The Buffoons met Through Decades In 1995 volgt alweer de 2e CD getiteld "Throught Decades".
Ditmaal werd de CD deels in de studio van Henk Bernhardt en deels in de studio van Toon Oude Bos opgenomen.
Henk Bernhardt en Toon Oude Bos hadden in dit project gezamenlijk de (muzikale) leiding.
Hèt succesnummer op deze CD - "Love Is All Around" werd opgenomen in de B.O.S. Studio van Bernhard Bos.
De zangpartijen werden er door Henk, Gerard, Ely en Toon op gezet.
Tijdens de opnames werd besloten om de bandnaam te wijzigen van The New Buffoons in The Buffoons.
De CD werd uitgebracht op het label Ivory Towers.
The Buffoons met Unforgettable Songs Too In 1997 volgde de 3e CD getiteld "Unforgettable Songs Too".
"Unforgettable Songs Too" wordt opgenomen in de Music Entertainment Studio van John Gaasbeek, die ook voor bijna alle arrangementen tekende.
De arrangementen van "Oh What A Night" en "Sugar And Spice" waren van de hand van Toon Oude Bos.
De vocals werden ingezongen door Henk, Gerard, Ely en Toon.

"Unforgettable Songs Too" werd uitgebracht door Ivory Towers.
Koos Wiekenkamp Oktober 1998 werd de groep uitgebreid tot een 5-mans formatie; Koos Wiekenkamp voegde zich bij de groep als drummer/zanger.

In 1995 drumde Koos ook al bij de band, toen als tijdelijke vervanger van Henk die door een hartoperatie even uit de roulatie was.

Koos drumde in verschillende formaties waaronder van 1977 tot 1978 in de oude Buffoons.....

Henk werd voor de groep geplaatst als solozanger en Koos nam zijn plaats achter het slagwerk in.
The Buffoons met OlÚ OlÚ Overigens ging vanaf 1994 bij optredens op grote evenementen, 'goud van oud'- en sixties-avonden al een ander oud-Buffoons lid mee, n.l. Don Biesbroek.
Don maakte eerder al van 1970 - 1978 deel uit van The Buffoons en Koos van 1977 - 1978.

In 1998 werd er door Henk, Toon, Gerard en Ely, samen met FC Twente supporters een single CD opgenomen.

De titel was "Twente Enschede, Olé Olé", de release was ter gelegenheid van de opening van het nieuwe voetbalstadion.
The Buffoons met Milleniumproof In 1999 werd alweer de vierde CD opgenomen. Dankzij talentscout Jan Gerrits (TV-Oost) werd contact gelegd met de platenmaatschappij Telstar van Johnny Hoes. Het resultaat was "Milleniumproof".
De 14 grootste hits van The Buffoons, o.a. It's The End, My Girl Donna, Tomorrow Is Another Day, Arizona en Let It Be Me, worden opgenomen in de studio in Weert.
De arrangementen waren grotendeels van de hand van Toon Oude Bos.
Koos heeft op alle nrs. het slagwerk ingespeeld.
De zangpartijen werden ingezongen door Henk, Gerard, Ely en Koos. Henk en Gerard soms met meerdere partijen per nummer.
The Buffoons met It's The End/I'm In Love The Buffoons met A Star Is Born/Arizona Van "Milleniumproof" werden twee singles getrokken:

- In 1999 de single: "It's The End" / "I'm In Love".
  "I'm In Love" is een compositie van Toon Oude Bos.

- In 2000 de single: "A Song Is Born" / "Arizona".
  "A Song Is Born" is werderom een compositie van Toon Oude Bos.
Tour 2003 Februari 2003 begint de "Golden Classics On Tour", een theatertour waaraan behalve The Buffoons ook de beide legendarische Engelse sixitiesbands The Fortunes en The Tremeloes meedoen.
De bezetting van The Buffoons is op dat moment: Gerard, Henk, Koos, Ely, Don en John (Gaasbeek).

Het was tijdens deze tour dat Gerard van Tongeren getroffen werd door een herseninfarct.
Gerrit Visser kon gelukkig op de meeste avonden Gerard vervangen en toen later bleek dat Gerard niet meer zou terugkeren werd Gerrit een vast lid van de groep.
Ely van Tongeren In mei 2004 verlaat toetsenist John Gaasbeek de band, zijn plaats wordt ingenomen door Gert Timmerman jr..
Voor Gert was het bandleven toch niet helemaal wat hij zocht, hij verlaat de groep in oktober 2004 en wordt opgevolgd door Joop Kiewiet.

In april 2005 treft de band opnieuw een tegenslag: Ely van Tongeren wordt geveld door een hartinfarct en al snel werd duidelijk dat ook hij niet meer in de band zou terugkeren.
Zijn plaats wordt - eerst tijdelijk - daarna definitief ingenomen door John Gaasbeek, die hiermee zijn rentree (ditmaal als bassist) in The Buffoons maakt.
Gitarist Don Biesbroek Eind augustus 2005 komt er een eind aan de samenwerking met gitarist Don Biesbroek (zie nieuwspagina).
Even werd er nog gespeeld met de gedachte om met 5 man verder te gaan, maar er werd al snel een vervanger gevonden in de persoon van gitarist/zanger Harry Bartelink (Honest Men), zodat er besloten kon worden om - net als in het verleden - op de 'goud van oud'- en sixties-avonden weer met 6 man op te kunnen treden.

Was getekend: Henk Bruinewoud (zanger), Gerrit Visser (zanger/gitarist), John Gaasbeek (zanger/bassist), Koos Wiekenkamp (zanger/drummer), Joop Kiewiet (toetsenist/gitarist) en Harry Bartelink (gitarist/zanger), tesamen vormende The Buffoons.
Historie van 1966 t/m 1978
 
The Buffoons Midden jaren 60, in de bloeitijd van de Nederpop, was de Twentse stad Enschede een broedplaats van popgroepen. Hieronder ook The Buffoons, die met hun perfecte close-harmony zang en repertoire van onder andere The Beach Boys en The Ivy League een enorme schare fans kende.
De populariteit van The Buffoons bleef niet beperkt tot Oost-Nederland. De groep drong ook door tot de burelen van het toenmalige Bovema, EMI's Nederlandse vertegenwoordiger die The Buffoons onmiddellijk een contract aanbood. Meteen de eerste single van The Buffoons getiteld Tomorrow Is Another Day / My World Fell Down, een zogenaamde dubbele A-kant, werd de eerste nationale hit en bereikte in oktober 1967 de 8e plaats in de Top-40.
The Buffoons Vier maanden later scoorde de opvolger It's The End nog beter en behaalde in mei 1968 de 4e plaats.

Met de regelmaat van de klok bleef de groep hierna in de hitlijsten verschijnen met titels als My Girl Donna, Let It Be Me, Arizona, Catharina Baby etc.

December 1975 waren The Buffoons voor het laatst in de hitlijsten te vinden, in 1978 werd de groep ontbonden en de verschillende bandleden gingen ieder hun eigen weg.